ATX در مقابل MicroATX: مقایسه‌ای کامل برای سازندگان کامپیوتر

انتخاب فرم فاکتور صحیح مادربرد، چه در حال ساخت یک سیستم بازی، چه یک ایستگاه کاری کوچک یا یک کامپیوتر رومیزی ارزان قیمت باشید، مسئله مهمی برای سازندگان کامپیوتر است. مادربردهای ATX و microATX دو مورد از محبوب‌ترین گزینه‌ها برای مقایسه هستند. اگرچه ممکن است در نگاه اول یکسان به نظر برسند، اما هر کدام از نظر اندازه، قابلیت توسعه، عملکرد حرارتی و هزینه، مزایای قابل توجهی ارائه می‌دهند.

استاندارد ATX (Advanced Technology eXtended) با ابعاد 305 میلی‌متر در 244 میلی‌متر، برای کیس‌های ایستاده (towers) در نظر گرفته شده و بیشترین تعداد اسلات PCIe، ظرفیت رم و گزینه‌های ورودی/خروجی را ارائه می‌دهد. این ویژگی‌ها ATX را برای علاقه‌مندان، تولیدکنندگان محتوا و پیکربندی‌های چند پردازنده گرافیکی (multi-GPU) ایده‌آل می‌کند.

در مقابل، فرمت microATX (که با نام mATX نیز شناخته می‌شود) ابعادی معادل ۲۴۴ میلی‌متر در ۲۴۴ میلی‌متر دارد. این فرمت بسیاری از ویژگی‌های طرح ATX را حفظ می‌کند اما فشرده‌تر است و همین امر آن را برای کیس‌های میان‌رده و کوچک مناسب می‌کند. MicroATX انتخابی محبوب برای سازندگان سیستم‌های کم‌هزینه و کاربران دفاتر خانگی است که می‌خواهند بدون کاهش سرعت، در فضا صرفه‌جویی کنند، زیرا از حداکثر چهار اسلات PCIe پشتیبانی می‌کند و طیف گسترده‌ای از گزینه‌های اتصال را ارائه می‌دهد.

اصول اولیه فرم فاکتور

هنگام انتخاب مادربرد، اولین قدم درک تفاوت‌های اصلی بین فرم فاکتورهای ATX و microATX است. هر دو بر اساس استاندارد ATX هستند، اما از نظر ابعاد، تعداد اسلات‌ها و چیدمان اجزا تفاوت‌های قابل توجهی دارند.

نمای کلی ATX

مادربرد ATX اقدامات ۳۰۵ میلی‌متر در ۲۴۴ میلی‌متر (۱۲ در ۹.۶ اینچ) و برای آن طراحی شده است کیس‌های تاور سایز کامل. پشتیبانی می‌کند:

• تا ۷ اسلات توسعه (PCIe یا PCI قدیمی)

• ۴ اسلات DIMM برای رم (گاهی اوقات بیشتر)

• فضای بیشتر برای اجزای VRM، راهکارهای خنک‌کننده، و کانکتورها

• معمولاً مناسب‌تر برای سازه‌های سطح بالا، تنظیمات چند پردازنده گرافیکی، و اورکلاک

فضای بزرگتر آن امکان استفاده برتر را فراهم می‌کند عملکرد حرارتی، بیشتر هدرهای USB، اسلات‌های M.2، و کانکتورهای ساتاکه آن را به یک مورد علاقه در میان تبدیل کرده است سازندگان مشتاق.

نمای کلی MicroATX

فاکتور فرم microATX کمی کوچکتر است ۲۴۴ میلی‌متر در ۲۴۴ میلی‌متر (9.6 در 9.6 اینچ). با وجود اندازه کوچک‌تر، بسیاری از ویژگی‌های موجود در بردهای ATX را حفظ کرده است:

• معمولاً ۴ اسلات توسعه (1-2 x16، بقیه x1 یا x4)

• اغلب پشتیبانی می‌کند ۲ تا ۴ اسلات رم

• سازگار با اکثر منبع تغذیه ATX و سوکت‌های استاندارد پردازنده

• متناسب با برج میانی، برج کوچک، و برخی موارد جمع و جور

به لطف آن سازگاری رو به عقبمادربردهای microATX را می‌توان در موارد زیر استفاده کرد: کیس‌های ATX، ارائه انعطاف‌پذیری در برنامه ریزی ساخت و ساز.

جدول مقایسه

هر دو فرم فاکتور از چیپست‌های مدرن پشتیبانی می‌کنند، استانداردهای منبع تغذیه (ATX12V)، و پیکربندی‌های ورودی/خروجیاما عملکرد و کاربرد آنها در دنیای واقعی بسته به ... متفاوت است. اهداف را بسازید و محدودیت‌های فضا.

اندازه فیزیکی و سازگاری با قاب

یکی از بارزترین و قابل مشاهده‌ترین تفاوت‌های بین مادربردهای microATX و ATX، اندازه فیزیکی آنهاست که مستقیماً بر سازگاری کیس، طرح داخلی و فضای کلی ساخت تأثیر می‌گذارد.

مقایسه اندازه

مادربرد ATX برای جا دادن فضای بیشتر و تعداد بیشتر اسلات‌ها و کانکتورهای PCIe به یک کیس تمام برج یا میان برج نیاز دارد. این فضای اضافه شده امکان جریان هوای بهتر، مسیریابی آسان‌تر کابل‌ها و پشتیبانی از چندین کارت گرافیک، خنک‌کننده‌های بزرگ‌تر و گزینه‌های ذخیره‌سازی بیشتر را فراهم می‌کند.

در مقابل، مادربرد microATX با طراحی مربعی کوچکتر خود، می‌تواند در کیس‌های میدتاور، مینی تاور و برخی کیس‌های مخصوص microATX جای گیرد. این مادربرد برای کاربرانی که اولویتشان یک کیس جمع و جور است، مانند دفاتر خانگی، HTPCها (کامپیوترهای سینمای خانگی) یا تجهیزات LAN-party، ایده‌آل است. با وجود اندازه‌اش، microATX همچنان پشتیبانی کافی از کارت‌های گرافیک مدرن، حافظه M.2 و تا 4 اسلات رم در بسیاری از مدل‌ها را ارائه می‌دهد.

نکات مربوط به سازگاری کیس

• کیس‌های ATX معمولاً پشتیبانی می‌کند ای تی ایکس، میکروATX، و حتی مینی ITX مادربردها

• کیس‌های microATX فقط پشتیبانی میکروATX و مینی ITX تخته‌ها

• همیشه تأیید کنید ترازبندی بن‌بست، اندازه سپر ورودی/خروجی، و فضای خالی برای خنک‌کننده‌های پردازنده یا پردازنده‌های گرافیکی

ملاحظات صرفه‌جویی در فضا

برای کاربرانی که فضای میز محدودی دارند، microATX فضای کمتری را بدون از دست دادن قابلیت‌های کلیدی ارائه می‌دهد. با این حال، کسانی که قصد ارتقاء سیستم در آینده، خنک‌کننده سفارشی یا تنظیمات چند پردازنده گرافیکی را دارند، از فضای بزرگتر و انعطاف‌پذیری ارائه شده توسط ATX بهره‌مند خواهند شد.

در نهایت، انتخاب فرم فاکتور شما باید با اهداف عملکردی، اندازه کیس و محدودیت‌های فضای کاری شما همسو باشد.

قابلیت توسعه و ارتقاء

یکی از مهمترین نکات در مقایسه microATX در مقابل ATX مادربردها هستند قابلیت توسعه—به‌خصوص اگر قصد دارید سیستم خود را به مرور زمان ارتقا دهید. تعداد موجود اسلات‌های توسعه، کانال‌های رم، و کانکتورهای ذخیره‌سازی می‌تواند به طور قابل توجهی بر انعطاف‌پذیری و طول عمر سیستم تأثیر بگذارد.

مقایسه اسلات‌های توسعه

مادربردهای ATX فضای بیشتری برای ارائه دهید کارت‌های توسعه، مانند:

• کارت‌های گرافیک اختصاصی (انویدیا یا ای‌ام‌دی)

• کارت‌های ضبط، کارت‌های صدا، یا آداپتورهای شبکه

• چندگانه SSD های M.2 و درایوهای ذخیره‌سازی SATA

این باعث می‌شود ATX برای موارد زیر ایده‌آل باشد: گیمرها، تولیدکنندگان محتوا، و ایستگاه‌های کاری نیاز به بالا پهنای باند و اتصال.

بردهای microATXاگرچه جمع و جورتر است، اما همچنان گزینه‌های توسعه کافی را برای اکثر کاربران فراهم می‌کند:

• یک عدد فول سایز اسلات PCIe x16 برای پردازنده گرافیکی

• اضافی اسلات‌های PCIe x1/x4 برای کارت شبکه یا صدا

• تا ۴ اسلات DIMM در مدل‌های بالاتر

پتانسیل ارتقا

بردهای ATX انعطاف‌پذیری بیشتری برای ارتقاءهای آینده ارائه می‌دهد و از موارد زیر پشتیبانی می‌کند:

• تنظیمات چند پردازنده گرافیکی (SLI یا Crossfire، در صورت وجود)

• بزرگتر VRM ها و بهتر تحویل قدرت برای اورکلاک

• اضافی هدرهای فن و هدرهای RGB

میکروATX مقداری از این را فدای فضای کمتر می‌کند، که آن را برای ... مناسب‌تر می‌کند. بودجه‌بندی یا کاربرانی که نیازهای توسعه کمتری دارند.

هنگام برنامه‌ریزی یک کامپیوتر شخصی با رشد آینده را در نظر داشته باشید، ATX اغلب فضای بیشتری را فراهم می‌کند. برای ساخت ساده و کارآمد، microATX اندازه را با مسیرهای ارتقاء ضروری متعادل می‌کند.